Rocznicowy przegląd wydarzeń sprzed lat. Tych znanych i tych zapomnianych. Gdyż, jako rzecze Cycero, historia testis temporum, lux veritatis, vita memoriae, magistra vitae.
Blog > Komentarze do wpisu
9 VII 1386. Historia prawdziwego Winkelrieda
„Polska Winkelriedem narodów” – głosi Kordian w dramacie Juliusza Słowackiego. Mało kto jednak wie o co chodzi w tym haśle.

HISTORIA PRAWDZIWEGO WINKELRIEDA

9 lipca 1386

 

9 lipca 1386 roku wojska szwajcarskie pokonały armię habsburską w bitwie pod Sempach w kantonie Lucerna.


Trzy kantony, które zawarły w 1291 roku związek, dający początek dzisiejszej Szwajcarii, na przestrzeni XIV wieku szybko rosły w siłę. Na jej drodze stała potężna dynastia Habsburgów, również aspirujące do terytoriów między górnym Renem a Alpami. Interesy Szwajcarów i Habsburgów silnie kolidowały ze sobą.


W 1385 i 1386 roku kantony zawarły porozumienie z miastami szwabskimi, niechętnie nastawionymi wobec niemieckich feudałów. Szwajcarzy przeszli do działań zaczepnych, atakując austriackie fortece w Rapperswilu, Rothenburgu, Cham i Wolhusen.


W styczniu 1386 roku wojna stała się faktem. Mimo iż początkowo toczyły się negocjacje pokojowe, żadna ze stron nie była zainteresowana zakończeniem konfliktu w tak wczesnej fazie.


Gdy skończył się okres zawieszenia broni, austriacki książę Leopold III stanął na czele armii najemnej, wspomaganej przez oddziały książąt południoniemieckich, która wkroczyła do Szwajcarii od północy, od strony Argowii.

 

Bitwa pod Sempach

Bitwa pod Sempach,

9 lipca 1386 roku


Kierunek działań habsburskich sugerował atak na Zurych, więc wojska szwajcarskiej konfederacji skoncentrowały się w celu obrony tego miasta. Jednak Leopold III skierował się na południe, najwyraźniej z intencją splądrowania kantonu Lucerny, ewentualnie ataku na samo miasto.


Austriacka armia niszczyła zbiory wzdłuż trasy przemarszu. Miasto Willisau zostało splądrowane i spalone. Następnie Leopold III skierował się nad jezioro Sempach.


Tam na równinie powyżej miasteczka Sempach doszło do bitwy. Naprzeciw siebie stanęło 1600 Szwajcarów, dowodzonych przez Petermanna von Gundoldingena z Lucerny oraz cztery i pół tysiąca żołnierzy Leopolda III.


Szwajcarzy sformowali szyk w kształcie klina, uderzając na przeciwnika. W pierwszym ataku stracili około swojego przywódcę, Petermanna von Gundoldingena. W tym miejscu wchodzi na łamy historii postać żołnierza z Unterwalden, Arnolda von Winkelrieda. Z okrzykiem „Droga do wolności!” miał on ruszyć do boju, kierując na siebie uderzenia kopii przeciwnika. Spowodował tym powstanie wyłomu w szykach bojowych nieprzyjaciela.

 

Śmierć Winkelrieda

Śmierć Arnolda von Winkelrieda pod Sempach,

9 lipca 1386 roku


Teraz halabardy Szwajcarów zaczęły zbierać krwawe żniwo wśród rycerstwa Habsburgów. Wielu Austriaków, przyodzianych w ciężkie zbroje, w lipcowym słońcu zwyczajnie udusiło się podczas bitwy. Zbroje ograniczały też ich zwinność w trakcie walki. W ręce Szwajcarów wpadały kolejne sztandary. Sam książę Leopold III pospieszył na ratunek własnej chorągwi. W trakcie zażartej walki spadł z konia, a jego ciężka zbroja uniemożliwiła mu walkę. Zginął dobity przez szwajcarskiego żołnierza.


Bitwa zakończyła się szwajcarskim zwycięstwem. Stracili dwustu żołnierzy, podczas gdy straty habsburskie sięgały tysiąca pięciuset zabitych. Rozbita armia najeźdźca musiała w niesławie uchodzić ze Szwajcarii.


Klęska Austriaków spowodowała dalszy wzrost potęgi Szwajcarów. Habsburgowie zmuszeni byli zawrzeć pokój z rywalem, który sprawił im tak bolesne cięgi.


A Arnold von Winkelried, przebity dziesiątkami kopii na równinie pod Sempach, przeszedł do historii jako symbol bohatera, który poświęca własne życie dla dobra ojczyzny. Jak ów szwajcarski rycerz, tak i dziewiętnastowieczna Polska miała polec w walce, by inne narody Europy mogły wywalczyć niepodległość.

czwartek, 21 lipca 2011, przemyslaw_kmieciak

Polecane wpisy